ก็เคยเห็นคนบางคนมีน้ำตาคุกเข่า เมื่อความรักที่จริงใจพังทลาย เขาดูอ่อนแอและช่างน่าอาย จะร้องไปเพื่ออะไร ก็เคยนึกว่าเราเองอยู่เหนือใครคนอื่น ก็เคยคิดว่าใจเราจะทนไหวจนวันที่เธอได้พบใครใหม่ วันที่เธอจะทิ้งกัน เพียงแค่สายตาของเธอจ้องมองฉันก็ช้ำใจ อย่าได้ไหมโปรดจงหันไปจากฉัน ก่อนที่น้ำตาจะไหล ก่อนที่ฉันยืนไม่ไหว ก่อนที่ฉันจะหมดลมหายใจ หมดแรงจะก้าวไป ทำอย่างไรเมื่อไร้เธออย่างนี้ เมื่อเธอจะจากฉันไป อาจจะรู้เมื่อสายไป ว่ารักเธอเท่าไหร่ เมื่อเจ็บช้ำจนน้ำตารินออกมา ไม่อยากอ่อนแอแต่ว่าตามใจ มันเหมือนใครมาทิ่มแทง ยิ่งมีสายตาของเธอจ้องมองฉันยิ่งช้ำใจ อย่าได้ไหมโปรดจงหันไปจากฉัน ในตอนนี้ * ก่อนที่น้ำตาจะไหล ก่อนที่ฉันยืนไม่ไหว ก่อนที่ฉันจะหมดลมหายใจ หมดแรงจะก้าวไป ทำอย่างไรเมื่อไร้เธออย่างนี้ อยากจะขอเธอสักครั้ง อย่ามองฉันในตอนนี้ ภาพที่เห็นมันอาจดูไม่ดี คนอ่อนแอที่ตรงนี้ ยังคงร้องไห้ไม่หยุดสักที เมื่อเธอมาจากฉันไป ซ้ำ * ก่อนที่น้ำตาจะไหล ก่อนที่ฉันยืนไม่ไหว ก่อนที่ฉันจะหมดลมหายใจ ขอเธออย่าจากฉันไป

ฟังเพลงวันที่ไม่มีจริง และแล้วขอบฟ้าก็เริ่มจะมืดมิด และแล้วชีวิตก็วนกลับไปดังเดิม ยังคงเหน็บหนาวเดียวดายอยู่ลำพัง ยิ่งไขว่คว้าเท่าไรก็ยิ่งเลือนราง ยิ่งทรมาน.. * ได้แต่เพ้อว่าเธอจะกลับคืนมา ยังภาวนาแม้รู้ว่า มันไม่มีจริง มันไม่มีจริง มันไม่มีอะไรจะเหมือนเดิม ได้แต่หวังโง่ๆ ลมๆ แล้งๆ รอไปทั้งๆ ที่รู้ว่า มันไม่มีจริง มันไม่มีจริง แม้ว่าฉันจะทำยังไง แต่เธอคงไม่กลับมา ใครกันจะย้อนเวลาแห่งชีวิต ใครกันจะคิดว่ามันจะเจ็บเจียนตาย ก็เธอคือความหวังของคนที่สิ้นหวัง แต่ยิ่งหวังเท่าไรยิ่งไม่มีทาง เจ็บปวดเหลือเกิน.. ซ้ำ * ชีวิตที่เหลือ แม้มันต้องเดินต่อไป แต่ฉันไม่รู้จะเดินไปทางไหน..เมื่อไม่มีใคร ได้แต่เพ้อว่าเธอจะกลับคืนมา ยังภาวนาแม้รู้ว่า มันไม่มีจริง มันไม่มีจริง มันไม่มีอะไรจะเหมือนเดิม ได้แต่หวังโง่ๆ อยู่ในหัวใจ รอไปทั้งๆ ที่รู้ว่า มันไม่มีจริง มันไม่มีจริง แม้ว่าฉันจะรอจนตาย เธอคงไม่กลับมา.. ไม่มีวันกลับมา..